Arnhild Lauveng przez dziesięć lat przebywała w szpitalach psychiatrycznych z diagnozą schizofrenii. Była psychotyczką ze skłonnościami do autodestrukcji. Udało jej się jednak pokonać chorobę i dzisiaj jest aktywnym zawodowo, cenionym specjalistą. Może zatem wypowiadać się zarówno z punktu widzenia psychologa, jak i byłego pacjenta. W książce wprowadza nas w świat głosów i halucynacji i pokazuje, w jaki sposób urojenia oraz inne objawy rozwijają swoją własną logikę i znaczenie.

Jest to w dużej mierze autobiograficzny opis realiów psychiatrii pod koniec XX wieku. Walka Arnhild o powrót do zdrowia, wspomagana niekiedy przez lekarzy oraz zawsze wspierana przez matkę i siostrę, które nigdy się nie poddały, stanowi mocną lekturę opowiadającą o zwycięstwie, w które mało kto wierzył.

..” wulkan tryskający energią, zdrowym rozsądkiem oraz radością pisania.....tak wciągająca książka, że nie daje się jej odłożyć, mimo świadomości, że skończy się dobrze – autorka sama przecież napisała tę opowieść.” Liv Riiser, Vårt Land

„Książka robi niesamowite wrażenie dzięki szczególnemu połączeniu mądrej retrospekcji z wisielczym humorem (..) Arnhild Lauveng doskonale opisuje w niej problemy psychiatrii, zarówno z punktu widzenia specjalisty, jak i zwykłego człowieka.” Hanne Andrea Kraugerud, Dagens Næringsliv